Dordtse dialectwoorden
Dordts is geen apart land, maar een lokale kleur van het Hollands, met eigen uitspraak, woorden en humor. Dialectwoorden verdwijnen, blijven of worden bewust ingezet als identiteit: “Dordt” zelf is al een taalteken.
Bezoekers horen het in de horeca, op de markt en in wijken verder van de toeristische Voorstraat.
Klank en karakter
Dords zit in klinkers, tempo en aanspreekvormen. Het leunt tegen Zuid-Hollands aan, met een eilandgevoel: contact met Brabant, Rotterdam en de rivierdorpen. Exacte woorden wisselen per generatie; ouderen bewaren er meer van dan tieners.
Woorden die blijven hangen
Dordt, Dordtenaar, Dordts – de basis. Daarboven leven bijnamen van de stad, straatnamen die je moet kunnen uitspreken (Krispijn, Groothoofd, Wantij) en marktretoriek. Wie lokaal wil klinken, leert eerst de plaatsnamen goed.